Blog 002

Avonturen in Spanje

30-05-25

Bon dia mi amigos y familia,

Dat zijn de woorden die ik het meeste uitspreek, bon dia, que tal, adios, mucho calor, no se hablar castallano. Je moet ergens beginnen. Ik heb nu 1 les gehad van Maria, een buurmeisje die een kwartier lopen hiervandaan woont. Volgende week begin ik met spaanse les in het dorp. Leuk om mezelf hierin uit te dagen.

De laatste dagen is het erg warm in Su. Tegen 30 Graden. Dat is dus de tijd om even minder te klussen en gewoon rustig aan te doen. Thea en rustig aan doen, dat is nieuw. Maar alles went, ik zie het nu maar als vakantie, terwijl het uiteindelijk een nieuwe levensstijl wordt. Naar alle Waarschijnlijkheid.

De laatste dagen begin ik weer ideeen te krijgen om creatief bezig te zijn. Kaartjes schilderen, mozaiek met natuurmateriaal en wat borduren. Heerlijk. Met Hendrikus ons eerste liedje gemaakt en gespeeld op gitaar en ukelele. Ik probeer mee te zingen, maar dat is best moeilijk. Hendrikus blijkt een hele mooie stem te hebben. We hebben een muziekkamer ingericht waar we hele mooie muziek kunnen beluisteren uit hele goede boxen. Wat een geluid.

Het brood wat we hier in de winkel kopen is veelal te luchtig en te wit voor ons, dus ik ben gestart met experiment brood bakken zonder oven. Eerst het deeg rijzen in de zon, dan de pan op het vuur en na laten garen in de gaarkist. Het gaat steeds beter en het brood wordt steeds lekkerder.

Veel ervaring in lange relaties heb ik niet , zoals de meeste van jullie weten, en als het vroeger te serieus werd dan vluchtte ik weg. Zou ik in Nederland geweest zijn dan was dat zeker weer een mogelijkheid geweest. Met Hendrikus durf ik dit proces aan te gaan en spreek ik mezelf steeds meer uit. Het is allemaal heel pril maar kan al zo mezelf zijn met al mijn onzekerheid die om de hoek komt kijken.

Het wonen in dit mooie oude huis uit 1700 met oude trappen, lage deuren en ongelijke vloeren is een uitdaging. Ik ben normaal van het snelle, maar dat kan hier echt niet, rustig lopen, bukken etc. Toch voelt het huis zo fijn, uitkijkend op de vallei met bos en weilanden en in de verte de pyreneeen. Als we naar het dorp gaan dan moeten we eerst een km rijden op onverharde weg, daarna nog 16 km zigzaggend naar het dorp . Zelfs op deze weg komen we weinig auto's tegen. Vanuit huis maken we prachtige wandelingen, op dit moment staat er zoveel in bloei en de drentse hunnebedden zijn niets in vergelijking met de stapel stenen die je hier tegen komt. De eigenaresse van het huis werkt in Schotland. Zij is enorm aardig en zij vind het heel fijn dat we zorg dragen voor het huis en de tuin en de kat Maddie. Een vreselijk eigenwijze kat. Zodra de eigenaresse weer thuis is hoop ik kennis te maken in een instelling voor gehandicapten, wellicht kan ik daar iets doen.

Zoals jullie horen ben ik blij met mijn nieuwe leven. Wat een verandering. Wat een ervaring. Wie had dat gedacht een half jaar geleden. Ik geniet, ook al is het ook wel eens moeilijk. Dat blijkt erbij te horen. Doe maar eens afstand van alle overtuigingen die je in je leven hebt opgebouwd en bezie alles vanuit een ander perspectief. Daar doe ik moeite voor.

Heel veel liefs.